Druga szansa na restrukturyzację. Zatwierdzenie układu po niepowodzeniu pierwszego postępowania

Do kancelarii zgłosił się Klient zajmujący się transportem drogowym towarów któremu w pierwszym postępowaniu Sąd zwrócił wniosek o zatwierdzeniu układu. Klient złożył skargę na postanowienie sądu, ale zakładał pesymistyczny scenariusz, iż w przyszłości skarga zostanie oddalona, stąd też postanowił poszukać pomocy w przeprowadzeniu drugiego postępowania restrukturyzacyjnego. Klientowi zaproponowano rozwiązanie polegające na wszczęciu nowego postępowania o zatwierdzenie układu bez obwieszczenia o ustaleniu dnia układowego. W ramach nowego postępowania nadzorca zawiadomił wierzycieli, ustalił precyzyjny spis wierzytelności, przeprowadził z wierzycielami negocjacje, sporządził projekt propozycji układowych oraz przygotował pozostałe wymagane dokumenty. Szczególny nacisk położony został na negocjacje z wierzycielami projektu propozycji układowych satysfakcjonujących tak dla wierzycieli jak i możliwych do wykonania przez Klienta. Późniejsze głosowanie przeprowadzone przez nadzorcę potwierdziło wynik negocjacji z wierzycielami i umożliwiło w sposób niebudzący wątpliwości przyjąć układ przewidujący znaczną redukcje zobowiązań Klienta i rozłożenia ich spłaty na długi okres. Umorzenie zobowiązań osiągnęło niemal 50% ich nominalnej wysokości. Przy czym spłatę zobowiązań wobec ZUS, których z mocy ustawy nie można umorzyć rozłożono na okres aż 9 lat. Zanim Klient złożył do Sądu nowy wniosek o zatwierdzenie układu, cofnął złożony wcześniej wniosek wraz ze skargą na zwrot wniosku. Sąd restrukturyzacyjny przychylił się do wniosku Klienta i prawomocnie zatwierdził układ. Aktualnie układ jest wykonywany przez Klienta. Postępowanie cechowało się koniecznością przekonania wierzycieli do ponownego zagłosowania za układem, w warunkach jeszcze większych umorzeń zobowiązań Klienta oraz jeszcze dłuższych okresów spłaty niż w pierwszym postępowaniu. Ponadto, konieczne było przygotowanie bardzo precyzyjnych dokumentów tak aby nie narazić Klienta na ponowny zwrot wniosku o zatwierdzenie układu. Efektem staranności nadzorcy był fakt, iż żaden z wierzycieli nie składał zastrzeżeń zarówno co do przebiegu postępowania jak i zaproponowanych warunków układu, mimo iż część wierzycieli zagłosowała przeciwko układowi. Układu przyjęto większością głosów oddanych za układem wynoszącą 65 %, przy głosach przeciwko o wartości 35 %. Zatwierdzenie układu przy tak dużej wartości głosów oddanych przeciwko układowi świadczy o prawidłowym obliczeniu sumy głosów które poprą propozycje układowe Klienta i umożliwią przyjęcie układu. Celem prawidłowo przygotowanych propozycji układowych nie jest bowiem pełne zaspokojenie oczekiwań wszystkich wierzycieli lecz osiągnięcie wymaganego przepisami poparcia ogółu wierzycieli oraz ukształtowanie warunków spłaty układu na poziomie możliwym do wykonania przez Klienta.